Âşık İhsani Artık Şiirleriyle...
22/4/2009
Bugün kara bir habere uyandım... Âşık İhsani yaşamını yitirmiş... Gençliğimizde şiirleri dillerimizdeydi, kimileyin balyozdu, kimileyin balta... Yoksul Anadolu insanının sesiydi. Söylediği yerden ses getirirdi... Hapislere girdi çıktı... Fransa Cumhurbaşkanından İngiltere Kraliçesine değin devlet konuğu olarak ağırladılar onu.
Bugün kara bir habere uyandım... Şiirleriyle anıyorum halkın sesi Âşık İhsani’yi...
DEVRAN
İş yoğumuş, dert çoğumuş kim anlar
Yürüsün sefalet, çürüsün canlar...
Hiç durmadan, dinlenmeden yalanlar
Atın beyler, atın devran sizindir.
Sermayeniz biraz iman, biraz din
Kırılası, yok olası bir elin
Yağmasından yeyin, için yan gelin
Yatın beyler, yatın devran sizindir.
Nasıl çağırayım ben adınızı
Vatanı, milleti, evladınızı
Daha da olmazsa avradınızı
Satın beyler, satın devran sizindir.
SİZ O ZAMAN...
Efendiler, beyzadeler
De bakalım vurun bizi
Ne soran var, ne bir eden
Devam edin kırın bizi.
Başımıza möhür basın
Boynumuza ferman asın
Rahatınız bozulmasın
Yad ellere sürün bizi.
Bölün; bölük, bölük yarın
Gözümüze perde sarın,
Bizden yana olanların
Aleyhine kurun bizi.
Üstümüze çökün yeyin
Keyfinize bakın geyin
İş istersek yoktur deyin
Kapı kapı yorun bizi.
Dert üstüne dert alırız...
Sanmayın böyle kalırız
Helbet bir gün uyanırız
Siz o zaman görün bizi.
BAKALIM HELE...
Yeter bunca uyumamız
Kalkalım bakalım hele.
Kara gündür, çıramızı
Yakalım bakalım hele.
Selâm edelim canlara
Bölüşelim her yanlara
Ha diyelim meydanlara
Çıkalım bakalım hele.
Türkü çağrışalım bizden
Korkuyu sürelim gözden
Kâfirleri içimizden
Sökelim bakalım hele.
Yörüyelim dizi dizi
Sağ olanlar görsün bizi
Otuz iki dişimizi
Sıkalım bakalım hele.
Kıralım bilek bağını
Yıkalım zulüm çağını
Gerçek günün bayrağını
Çekelim bakalım hele.
ZAMANIDIR
Gidiş iyi değil böyle gidemez
Dur demenin zamanıdır dostlarım
Dur deyince durmayanın burnunu
Kır demenin zamanıdır dostlarım.
Derdin derman beklediği bu ara
İrtica hortladı hem de kapkara
Kanun benim diyen hokkabazlara
Vur demenin zamanıdır dostlarım.
Geri kalsın yabancı dost(!) akını
Türkün yoktur Türkten gayrı yakını
Ezenlere, ezilenin hakkını
Ver demenin zamanıdır dostlarım.
Öyle şurda burda poz vere vere
Kimse kalkıp yırtınmasın boş yere
Sefâlet var, bunu görmeyenlere
Kör demenin zamanıdır dostlarım.
Geçmiş devirlerde olduğu gibi
Davayı halletmez polisin cibi
Az da olsa memleketin sahibi
Var demenin zamanıdır dostlarım.
BALTA
Odun kırıcıydı, adı İlyas’tı
Yanaştım yanına, yüzünü astı
”İşin nasıl?”dedim, bir küfür bastı
Arkasından baltasını biledi...
”Bana bak arkadaş” dedim, dedi “ne?”
Dedim “sen bir vatandaşsın”, dedi “he!”
Dedim “kanunun var”, dedi “çekil be!”
Arkasından baltasını biledi...
Dedim ilin nere senin?”, dedi “Van...”
Dedim “çoluk çocuk?”, dedi “sekiz can!”
Dedim “düzelecek...”, dedi “ne zaman?”
Arkasından baltasını biledi...
Dedim “gidiş...”, dedi “onlara göre”
Dedim “kötü mü ki?”, dedi “bin kere!”
Dedim “hak, adalet...”, “tu!” dedi yere,
Arkasından baltasını biledi...
Dedim, şu feleğin ocağı söne
Açıldı gözleri atıldı öne
Dedim “dur bakalım”, dedi “ne güne”
Arkasından baltasını biledi...
Dedim “Amerika...” dedi “onu sil!”
Dedim “nasıl olur?”, dedi “öyle bil”
Dedim “vatan...”, dedi “sahipsiz değil!”
Arkasından baltasını biledi...
