acemi'nin günlüðü

Býrakýn bir ülkenin, bir ulusun geleceðini etkileyecek bir konuyu, tek bir kiþinin geleceðine iliþkin olarak bile görüþ üretir söz söylerken hak ve hukukun gereken titizlikle gözetilmesi hem zorunlu bir tutum hem de dürüstlük gereðidir. Kaldý ki bu titizliði ve dürüstlüðü göstermeksizin söz söylemek bir yana, üstelik o konuda yarým yamalak bilgi ve kültür donanýmýyla yargýlara varmak, kiþileri ve kurumlarý sýrtýnda yumurta küfesi olmaksýzýn mahkûm etmek olsa olsa ya kasýtlý bir davranýþ ya da hamakattan ötürüdür.

Genelde; mahkemece yasaklanmasýna karþýn medyada inatla Ergenekon olarak söz edilen ve hala süren davaya ve özel olarak da meþhur “Islak imzalý” Ýrtica ile Mücadele Eylem Planý belgesi olayýna iliþkin medyada ve internet üzerinde yapýlan deðerlendirmelere baktýkça, kim kasýtlýdýr kiminki hamakattýr anlamak mümkün deðil.

Demokrasi adýna, demokrasiyi korumak ve sahip çýkmak adýna ve demokrat olduklarý iddiasýyla kiþileri ve kurumlarý yargýsýz infaza tabi tutanlarýn, bunu yaparken hukuku çiðnemiþ ve evrensel ahlaký dýþlamýþ olmayý nasýl içlerine sindirdiklerinin, nasýl olup da hukuk ve ahlaktan yoksun bir demokrasi anlayýþlarý olduðunun yanýtýný kendilerinin bile verebileceðini sanmýyorum. O ne yaman çeliþkidir ki; demokrasi karþýtý olarak suçladýklarý TSK da, sivillerin karaya oturttuðu demokrasiyi yeniden rayýna oturtmak iddiasýyla, yani demokrasiyi korumak ve sahip çýkmak adýna aynen bu yargýsýz infazcýlarýn dayandýklarý gerekçeyle ve aynen onlar gibi hukuku, ahlaký, vicdaný çiðneyerek yaptý darbelerini.

Bir bilgisayara ve internet baðlantýsýna sahip olup her konuda bilir bilmez yazýp çizenler bir yana, aydýn nitelemesini kullanarak toplum önünde söz söyleyenlerin nesnelliði, aklýn sorgulamasýný ve sadece gerçeði aramayý bir yana býrakýp bir kan davasý güdercesine olaylarý at gözlüðü ile deðerlendirmeleri ayný hýzla sürmekte. Bu olayda bugüne dek savunduklarý ve söylediklerinde haklý çýkabilmek için, sýrf öyle istedikleri için kanýtlarýn gerçekliðini, düzmece olup olmadýðýný sorgulamadan, ýslak imzanýn Albay Dursun Çiçek’e ait olduðunu kuþkuya yer býrakmadan kanýtlanmýþ bir gerçek olarak ilan ediyorlar.

Adli Týp Kurumu’nun bu konuya iliþkin ve medyaya yansýdýðý kadarýyla “Ýmzanýn Dursun Çiçek’e ait olduðu kabul edilebilir” þeklindeki raporunu “Ýmza kesin olarak Dursun Çiçek’e aittir” diye yorumluyor, Adli Týp Kurumu Baþkaný Doç Dr. Haluk Ýnce’nin “(Rapor hazýrlarken) Hastanýn yararýný düþündüðümüz kadar toplumun bazý kesimlerinin düþüncelerini de düþünmek zorundayýz” itirafýnýn rapora düþürdüðü gölge ve þaibeyi görmezden geliyorlar. Hukuka saygý duymadan, evrensel ahlak kurallarýna boþ verip, insan haklarýný sadece kendileri gibi düþünenler için savunup karþýt görüþlüleri ötekileþtirerek nasýl demokrat olunuyorsa...

Ýrticayla Mücadele Eylem Planý belgesinin var olduðu bir gerçek de, hazýrlayanýn kim/kimler olduðu, imzanýn Albay Çiçek’e ait olup olmadýðý kuþkuya yer býrakmayan kanýtlarla yargý tarafýndan kesin olarak saptanmýþ ve sorumlularý mahkûm edilmiþ deðil. Dürüst olun, nesnel olun, iþinize gelen gerçekler kadar gelmeyenleri de görün, yok saymayýn ve býrakýn yargý (Üstelik AKP hükümetinin denetimi altýndaki yargý!) kararýný versin. Savcý mýsýnýz yargýç mý? Aydýn mýsýnýz yoksa sadece maskesini mi taþýyorsunuz? Kýsasý; entelektüel misiniz, avantalektüel mi, aptalektüel mi?

Utanmak???  Kulaða hiç yabancý gelmiyor ama...

“Genelkurmay Baþkanlýðý Adlî Müþavirliði, Ýstanbul Cumhuriyet Baþsavcýlýðý’nýn baþvurusuna raðmen Dursun Çiçek ve gizli ibareli belgelerin imhasýna tanýk olan beþ eri ifadeye göndermiyor...”

“Kirli Tezgâh'ýn ýslak imzalý belgeyle kesinleþmesinin ardýndan gözler imzanýn sahibi Deniz Kurmay Albay Dursun Çiçek'e çevrildi. Orijinal belgenin savcýlara ulaþmasýnýn üzerinden 18 gün geçmesine raðmen Çiçek, ifadeye henüz gelmedi.”

“Ýki kez ifadeye çaðrýlan Dursun Çiçek gelmeyince, mahkemeden ‘yakalama’ kararý çýkartýldý. Çiçek’e cunta yapýlanmasý ve Ergenekon’la baðlantýlarý sorulacak...”

“Mahkemeye zorla getirilecek...Eylem Planý'nýn altýnda ýslak imzasý olan Albay Dursun Çiçek ifade vermesi için kendisine tanýnan süre içerisinde adliyeye gitmedi.”

“Cumaya kadar ifadeye gelmezse yakalama emri çýkarýlacak.”

Yukarýdaki bir kaç baþlýk ve haberi; demokrasiye ve hukuka sahip çýkmak ve evrensel ahlakýn egemen olduðu onurlu bir toplumun inþasýna katkýda bulunmak için göðsünü TSK’ya siper eden ve TSK’yý büyük bir baþarýyla yerden yere vuran “bir kýsým” medyanýn son bir kaç günlük sayfalarýndan derledim.

“Bütün mesele, oradaki (Genelkurmay karargâhýndaki) zanlýlar varsa bunlarýn ortaya çýkarýlmasý, hukuka teslim edilmesidir. Burada da yönetici makamýnda olanlarýn tutuculuk içine girmemesi gerekir. Rahatlýkla gelip, yargýya bunlarý teslim etmelidir...”

Bu çaðrý da, partisinin grup toplantýsýnda Baþbakan Recep Tayyip Erdoðan’dan...

“Ýstanbul Cumhuriyet Baþsavcýlýðý yetkilileri dün “Ýrticayla Mücadele Eylem Planý” belgesinde imzasý bulunduðu iddia edilen Dursun Çiçek’e tebligat yapýlmadýðýný açýkladý.”

Bu haber de bugünkü Hürriyet’ten...

En baþtaki haberlerde görüldüðü gibi Albay Çiçek’in çaðrýldýðý halde savcýlýða ifade vermeye gelmediði, hakkýnda yakalama emri çýkarýlacaðý kesin bir dille ve bu meydan okumanýn arkasýnda TSK’nýn bulunduðu açýkça yazýlýyor. Üstelik çaðrý yapýlan personel ifade vermeye geldiði halde.Oysa Albay Çiçek’e tebligat yapýlmamýþ ama ne gam!

Ýstanbul Cumhuriyet Baþsavcýlýðý ifadesine gerek duyduðu 8 kiþiye tebligatta bulunmuþ ve bu 8 kiþi de savcýlýða gelip ifadelerini vermiþler... Çaðrýlmadýðý için Dursun Çiçek gelmemiþ... Tayyip Erdoðan diyor ki “Bunlarý yargýya teslim edin!” Kimleri? Savcýlýðýn dosya ile ilgili olarak çaðýrdýklarý zaten gelmiþler... Yargý çaðýrdýðý halde gitmeyen var mý? Yargýdan bir talep olmadýðý halde kimi kime teslim edecek de etmiyor TSK?

Ve “Ýstanbul Cumhuriyet Baþsavcýlýðý yetkilileri dün “Ýrticayla Mücadele Eylem Planý” belgesinde imzasý bulunduðu iddia edilen Dursun Çiçek’e tebligat yapýlmadýðýný açýkladý.”

Bekleyelim bakalým “Albay Çiçek savcýlýða ifade vermeye gelmiyor, TSK göndermiyor...” diye haber yapanlar savcýlýk açýklamasýndan sonra baþta okurlarýndan ve sonra da Albay Dursun Çiçek ve TSK’dan yalan haber yaptýklarý için özür dileyecekler mi? Erdoðan’ýn özür dilemesine elbette ki gerek yok. Çünkü o Türkiye Cumhuriyeti’nin Baþbakaný ve Genelkurmay Baþkanýnýn da amiri... O þak! Diye emredecek, memuru da tak! diye teslim edecek...mi? Edecek ise kimi?

Utanmak??? Kulaða hiç yabancý gelmiyor ama...

Asýl konuya girmeden önce önyargýlarý kýrmayý deneyerek sayý, oran ve gerekçeleri farklý olmakla birlikte, sivillerin içinde olduðu kadar askerlerin arasýnda da yönetime ve siyasete müdahale yanlýlarý bulunmasýnýn doðal olduðunu belirtelim. Bu, müdahaleden yana ya da karþý olma anlamýnda bir duruþ deðil bir saptamadýr ve amacý da, TSK’ ya her fýrsatta saldýranlarý kýnayanlarý “Postal yalayýcý/darbeci” olarak yaftalayanlarýn, her kýnamanýn “darbe yanlýsý olmak” anlamýna gelmeyeceði gerçeðini algýlayabilmelerine yardýmcý olabilmeyi ummaktýr.

Bu saptamadan sonra gelelim ÝMEP (Ýrticayla Mücadele Eylem Planý) belgesi ve üzerindeki imza olayýnýn, Kürt açýlýmýndaki ilk adýmýyla tüm toplumun büyük tepkisini alan AKP için en uygun zamanda gündemin baþköþesine oturtulmuþ olmasýna ve bu olayý demokrasi adýna TSK’ ya saldýrmak için kullanan malûm demokratlara.

Yürürlükteki yasaya (CMK) göre soruþturma aþamasýnda henüz gizli kalmasý gereken bir belge ve bilginin manþetlere taþýnmasý hukuksal açýdan suç, adil bir yargýlama sonunda suçlu olduðu saptanmamýþ insanlarý ve bir kurumu suçlu ilan etmenin insan haklarý ihlali ve etik deðerler açýsýndan da yanlýþ olduðu tartýþýlmaz bir gerçek iken, manþetlerinde ve köþelerinde/ekranlarýnda bu suçu iþleyen, bu ihlali yapanlar bu gerçeði bilmezler mi? Demokrasi üzerine, insan hak ve özgürlükleri üzerine, hukuk üzerine bolca ahkâm kesenlerin bu gerçeði bilmemeleri mümkün mü? Bu durumda hukuku ve yasayý bilerek çiðnedikleri ve suç iþledikleri, yargýsýz infaz ettikleri insanlarýn en temel haklarýný bilerek ihlal ettikleri de bir gerçek olarak karþýmýza çýkmýyor mu?

ÝMEP belgesinin kim/kimler tarafýndan hazýrlandýðý, imzanýn gerçek ya da sahte olup olmadýðý üzerine hariçten gazel okumanýn, yorum yapmanýn, kendini hem savcý, hem de yargýç yerine koyarak ve savunma haklarýný bile tanýmaksýzýn birilerini suçlu ya da suçsuz ilan etmenin yanlýþlýðýný, 4–4,5 ay önce bu yanlýþlýða dikkat çekmiþ olan bazý yazarlarýn da bu kere paylaþmýþ olmasý, olayýn kamuoyunu biçimlendirme açýsýndan ne denli baþarýyla kullanýldýðýna ve bilgilerin medyaya niçin sýzdýrýldýðýna, o manþetlerin niçin atýldýðýna açýklýk getirmesi açýsýndan ilginç bir gösterge oldu.

Gelelim demokrasi adýna “cuntacýlara/darbecilere” karþý çýkanlarýn demokratlýklarýna. Bu kiþiler eðer gerçekten demokrasiden yana ve demokrasiyi içselleþtirmiþ iseler, hukuksuz demokrasi, hukuktan yoksun demokrasi, hukuku dýþlayan demokrasi, hukuku çiðneyen demokrasinin mümkün olamayacaðýný, adý demokrasi olsa bile hukukun çiðnendiði bir devlet düzeninin “demokratik hukuk devleti” kavramýyla baðdaþmayacaðýný bilmeleri gerekmez mi? Eðer bilmiyorlarsa, bu nasýl demokratlýktýr? Ve eðer biliyorlarsa, askerî darbelere karþý demokrasiye sahip çýkarken onun olmazsa olmazý hukuka da sahip çýkmalarý gerekmez mi?

“Darbecilere karþý çýkýyoruz!” yaygaralarý arasýnda hukuku çiðneyenleri, insan haklarýný ihlal edenleri, insanlara kendilerini savunma olanaðý bile tanýmadan yargýsýz infaz yapanlarý ve en önemlisi sanki düþman bir devletin ordusuymuþ gibi TSK’yi yerden yere vurup yýpratanlarý izledikçe... Nadir Nadi’den esinlenerek “Eðer siz demokrat iseniz, ben demokrat deðilim” diyorum...

Oyun apaçýk ortada oynanýyor, herkesin gözü önünde ama sadece ahmaklar alkýþlýyor...

“Þurasý çok kesin: Hiçbir ülke bu tehditlere, bu sorunlara tek baþýna karþý koyamaz... Önümüzdeki Aðustos sonundan itibaren... Irak, Türkiye ve Irak’ýn bütün komþularýyla, farklýlýklarý uzlaþtýran ve ortak güvenliðimizi geliþtiren yeni bir diyalog oluþturmak üzere birlikte çalýþacaðýz... Baþkan ve bir NATO müttefiki olarak, PKK veya baþka herhangi bir terörist faaliyete karþý desteðimizi arkanýzda bulacaðýnýza söz veriyorum. Bu çabalar, Türkiye, Irak hükümeti ve Iraklý Kürt liderler arasýnda iþbirliði baðlarý oluþturma çabalarýnýn devamýyla ve sizin Türkiye’deki Kürt nüfusu için eðitim, fýrsat ve demokrasiyi geliþtirme yönündeki kesintisiz çabalarýnýzla güçlenecektir.”

ABD Baþkaný Obama 6 Nisan 2009’da TBMM’deki konuþmasýnda oynanacak oyunun haberini ve talimatýný bu sözlerle vermiþti ve gerçekten de onun dediði gibi 2009 Aðustos’unda “Kürt Açýlýmý” oyununun ilk perdesi Recep Tayyip tarafýndan açýldý. Gerçi sonradan oyunun adý bir kaç kez görülen lüzum üzerine deðiþtirildi ama adý deðiþtirilse de oyun ayný oyundu. Yani ABD tarafýndan yazýlan bir senaryoya baðlý olarak herkesin kendine biçilen rolü oynadýðý, ama sadece ahmaklarýn AKP’nin büyük baþarýsý olarak alkýþladýðý bir oyun.

Siyasal partiler, siyasal bilimciler ve medya tarafýndan baþýndan beri sorulan “Açýlýmýn ne olduðu, neler içerdiði” sorusunun Gül-Erdoðan-AKP tarafýndan niçin yanýtlanmadýðý/yanýtlanamadýðý “Habur Zafer Bayramý” törenlerinden sonra belli oldu. Açýlým denilen süreçte hukuk’un hiçe sayýlacaðýný,  teröristleri yasaya raðmen tutuklamama sorumluluðunun hukukun sýrtýna yýkýlacaðýný, teröristlerin ayaðýna gönderilen taþýmalý çadýr mahkemelerinde “Liderimiz Sayýn Apo’nun talimatýyla geldik, piþman deðiliz” diyen teröristlerin “Piþman olma ihtimalleri var” denilerek serbest býrakýlacaðýný... Açýlýmýn içeriði olarak açýklayabilselerdi eðer, oyun daha baþlamadan bitmez miydi? O zaman “Ne olur deliðe süpürmeyip kullanýn” diye yeniden yalvarmak zorunda kalýnmaz mýydý?

Ortada oynanan bu oyunun ABD’nin talimatlarý çerçevesinde oynandýðý, yaþanan kapkara mizah ve saçmalýklarýn AKP-PKK-DTP iþbirliði ve Recep-Apo eþgüdümünde gerçekleþtirildiði sadece ahmaklarca fark edilmeyip çýlgýnca alkýþlanmakta. Kimdir teröristleri Habur’a gönderen? Apo ve PKK. Kimdir çadýr mahkemesini Habur’a gönderen? AKP hükümeti. Kimdir orada yaþanan ve Erdoðan’ý sürece bir süre ara vermek zorunda býraktýran rezilliklerin sorumlusu? Ahmaklara göre bu rezilliðin sorumlusu yok, demokrasi kahramaný bir mimarý var: Recep Tayyip! Açýlýmcý avantalektüellerden hiç kimse þimdi sormuyor açýlým sürecini durduran Erdoðan’a “Niye durdurdun süreci? Sen analarýn gözyaþlarýnýn dinmesine karþý mýsýn?”

Avrupa’dan gelecek PKK’lý grubun geliþini kim erteledi? Gelmesine kimler karar verdiyse onlar. Yani “Erdoðan-Apo ve AKP-PKK-DTP” koalisyonu. PKK’lýlarýn lideri, sözüne ve buyruklarýna boyun eðdikleri Apo mudur, Tayyip Erdoðan mý? Öyleyse nasýl oluyor da “Avrupa’dan gelecek PKK’lý grubun geliþi ertelendi” açýklamasýný Apo ya da DTP deðil de Erdoðan yapýyor? PKK’lý grup Erdoðan “Gel” diye buyurunca mý gelip, “Git” diye buyurunca gider, yoksa liderleri Apo buyurunca mý? Nasýl oluyor da PKK’lýlarýn geliþini Erdoðan erteleyebiliyor?

Oyun apaçýk ortada oynanýyor, herkesin gözü önünde ama sadece ahmaklar alkýþlýyor...

Gazetelerde iki haber...

Birincisi; devletin trilyonunu hortumlamak yerine cezaevinde kansere yakalandýðý için affý þahaneden yararlanamayan, duyarlý toplumsal kesimlerin çýðlýklarýna kulak týkanarak daha saðlýklý bir tedaviden yararlanabilmesine engel olunan Güler Zere, üçüncü kez ameliyat olduktan sonra yattýðý yoðun bakým ünitesinde kaçmamasý için ayaklarýndan yataða kelepçelenmiþ... Yoðun bakýmdaki aðýr hastanýn “Hadi kalk git!” deseler bile –deðil kaçacak- yürüyecek gücü varmýþ gibi. Kelepçe... Kelepçe... Kiminin ayaklarýna vurulur, kiminin aklýna.

Ýkinci haber; hakkýnda saymakla bitmeyecek suçlamalar olan Cem Uzan yurt dýþýna kaçmýþ, Fransa’dan sýðýnma hakký istemiþ. Kaçar tabii, ister tabii, turp gibi adam. Ne kanser hastasý ne de ayaklarýndan kelepçeli kaçmasýn diye... Kaçtý, kapaðý Fransa’ya attý ya, Ýstanbul 8. Aðýr Ceza Mahkemesi þimdi hakkýnda yakalama kararý çýkarmýþ. Harika bir zamanlama!

Gazetelerde iki haber. Yürümeðe mecali olmayan Güler Zere yoðun bakýmda ayaklarýndan kelepçelenmiþ... ÇUKUROVA Elektrik’in içini boþaltmak, Telsim’de gizli sermaye artýrýmlarý ile Motorola ve Nokia’yý dolandýrmak, Ýmar Bankasý ve Adabank’ýn onbinlerce mudisini 7,5 milyar lira dolandýrmak dâhil, haklarýnda birçok dava olan Uzan ailesinden Cem Uzan, þiþesi 2 bin 500 dolar olan Petrus þaraplarýný dostlarýyla veda partisinde tüketerek Fransa’ya kaçmýþ.

Kelepçe... Kiminin ayaklarýna vurulur, kiminin aklýna ve kimlerinin de onuruna.

Türkünün aslý “Entarisi ala benziyor” ama bu türkü baþka türkü! Tayyip Erdoðan bunu “Aydýn Doðan Al Capone’a benziyor!” diye söylemiþ Wall Street Journal’deki söyleþide. Ve bu benzetmede bir hikmet arayýp da bulamayanlarýn aklý þaþmakta. Þaþar tabii! Al Capone bir suç örgütü lideri gangster, Aydýn Doðan bir iþ adamý ve medya patronu... Al Capone yoksul bir aileden gelip bisiklet çalarak iþ yaþamýna(!) atýlýyor, Aydýn Doðan’ýn ailesi ise bölgenin en köklü ailelerinden... Al Capone vergi kaçýrmaktan hapse girmiþ, Aydýn Doðan ülkesinin vergi rekortmeni ve hakkýndaki vergi kaçýrma cezasýnýn siyasal olduðu genel kaný. Gerçi bir benzerlik var, var ama...

Örneðin; Al Capone yoksul bir aileden gelip ülkenin en zenginlerinden olmuþ, yýrtýk pabuçla gezen Recep Tayyip Erdoðan da öyle... Al Capone bir suç örgütünün lideri, Recep Tayyip de Anayasa Mahkemesince suçu sabit bir parti örgütünün lideri... Al Capone iþlediði suçlardan ve bir cürüm örgütü oluþturmaktan ötürü bir türlü yakalanamamýþ, Recep Tayyip de hakkýndaki “kalpazanlýk, sahtecilik, cürüm iþlemek için teþekkül oluþturmak” suçundan dokunulmazlýðý nedeniyle yargýlanamýyor...

Al Capone maddi gücü sayesinde siyasetçiler ve polis örgütü içindeki adamlarýný kullanarak rakiplerini ortadan kaldýrmýþ, Recep Tayyip’in de muhaliflerini susturmak üzere gazetecileri, profesörleri, aydýnlarý ucu açýk bir dava ile derdest eden adamlarý, kamuoyu oluþturmada destek güç olarak yandaþ medyada ve hatta Doðan Grubu içinde konuþlanmýþ köþe yazarlarý var...

Bir benzerlik daha var ki, benzeyen kiþiler deðil yöntem. Al Capone’u iþlediði suçlardan cezalandýramayacaðýný anlayan devlet onu yok etmek için vergi memurlarýný görevlendirmiþ, Aydýn Doðan’ý iktidar olanaklarýný kullanarak ve açýkça yaptýðý “Gazetelerini boykot edin” çaðrýlarýyla sarssa da yýkamayacaðýný ve Doðan medya grubunu yandaþlarýna peþkeþ çekemeyeceðini gören Recep Tayyip de vergi memurlarýyla ayný yöntemi denemekte... Ha, bir de bu yöntemi Al Capone’a uygulayan ABD, Recep Tayyip Erdoðan’ýn “Stratejik þeysi!”

Evet, bir benzerlik var olmasýna var da, Al Capone’a benzeyen Aydýn Doðan deðil de El Tayyip’miþ gibime geliyor. Bilmem yanýlýyor muyum?

Çankaya’daki AKP’linin “Tarihi fýrsat!” diyerek müjdelediði açýlýmýn ne menem bir þey olduðu hala tartýþýladursun, açýlým sürecinde yaþananlar “açýlým” derken yüzyýllardýr birlikte yaþayan Türk ve Kürtlerin “arasýnýn açýlmasýnýn” kastedildiðini kanýtladý ele güne. Bugüne dek birbirlerinin etnik kökeninin ne olduðunu merak bile etmeksizin evlenen, komþu, iþ ortaðý, satýcý, müþteri, arkadaþ, sýrdaþ olan, ayný derneklerde, ayný sendikalarda, ayný takýmýn tribünlerinde buluþup, birbirinin düðünlerinde halay çekip, ayný camilerde namaz kýlýp ayný meyhanelerde dertleþen, coþan insanlar “açýlým” gündeme getirildi getirileli birbirine diþ biler oldu, aralarý “açýldýkça açýldý”...

Bu açýlým tuzaðýna düþen Türkler ve Kürtler birbirlerini suçlamaya, Çanakkale’de kimlerin þehit olduðunu doksan yýl sonra araþtýrmaya, kimlerin öbürünün sýrtýndan çoluk çocuðuyla asalak geçindiðini kanýtlamaya, birbirlerinden alýþveriþ etmemeye, stat tribünlerinde etnik savaþ provasý yapmaya baþladýlar. Böylece AKP’nin tüm ýsrarlara karþýn açýlýmýn içeriðini niçin açýklayamadýðý da anlaþýlmýþ oldu. Bu arada, “Tarihî fýrsatýn” aslýnda “Tarihî bir tehdit” olduðu ve fikir babasýnýn kim olduðu da ayan beyan belli oluverdi!

Ortada fol yok yumurta yok iken “Tarihi fýrsat” diyerek açýlýmýn düðmesine basan Çankaya’daki AKP’li, Meclisin açýlýþýnda yaptýðý konuþmada “Eðer biz bu açýlýmý kendi irademizle yapmazsak, baþka güçler yapar, bu meseleyi çözer” diyerek “Baþka güçler” adýna “Milli iradeye” gözdaðý verdi! Ve böylece anlaþýldý ki; Türkiye Cumhuriyeti’nin en yüce makamýnda; “Kendi sorunlarýmýzý biz kendimiz çözeriz, süper güç bile olsa baþkalarýnýn iç iþlerimize karýþmasýna izin vermeyiz, biz Irak deðiliz” diyerek onurlu duruþ sergileyen bir devlet adamý deðil, “Baþka güçler” adýna Türk ulusuna aba altýndan sopa gösteren bir AKP’linin oturduðu da anlama özürlüler dýþýndakilerce kuþkuya yer býrakmayacak þekilde anlaþýlmýþ oldu.

Özetin kýsasý, açýlýmýn açýlýmý budur!

Bugün “Dünya Çocuk Günü”... Bugün, çocuklarýn bakým ve korunmasýnýn anlam ve önemini toplumlara anýmsatma günü... Her yýl olduðu gibi bu yýl da Çocuk Haklarý Bildirisinin kapsadýðý maddeler yinelenecek, yazýlacak, çizilecek, çocuklara sevgi ve barýþ þiirleri adanarak toplumun geleceði ve yarýnýn büyükleri olduklarýna iliþkin nutuklar atýlacak, meraklýsý dinleyecek, bir kulaktan girip öbüründen çýkacak... Ve yaþam büyükler için olduðu gibi çocuklar için de her günkü gibi sürecek...

Çocuklar yine ailenin ve toplumun þiddetine kurban olacaklar, çocuklar yine yokluk içinde ekmek ve eðitimden yoksun kalacaklar, çocuklar yine cýlýz bedenleriyle ellerinde aðýrlýklarýnca çekiç ucuz iþçiliði sürdürecekler, çocuklar yine aðýr yaþam koþullarýndan kurtuluþ varmýþçasýna evden kaçacaklar, çocuklar yine yedisinden yetmiþine amcalarýn tecavüzüne uðrayacaklar, çocuklar yine kýþkýrtmaya gelip polise taþ attýklarý için parmaklýklar ardýnda terörist muamelesi görecekler, çocuklar yine dað baþlarýnda bin parça olacaklar ve büyükler yine çocuklar ve onlarýn acýklý ölümleri üzerinden siyasal kavgalarýný ve bu kavgada üzerlerine düþen görevleri sürdürecekler...

Bir kaç gün önce bir dað baþýnda ne olduðu henüz kesinleþmemiþ bir patlayýcý ya da mermi ile parça parça olan 12 yaþýndaki Ceylan’ýn ölümünü TSK’ne yeni bir saldýrý kampanyasý için bahane etmek gibi... Onu kimin hangi mermiyle paramparça ettiðine Ankara’da, Ýstanbul’da oturduðu köþe koltuðunda karar vererek bir yargýsýz infaza daha imza atmak gibi... Bu vahþetin gerçek faili askerse asker, sivilse sivil, teröristse terörist hangisi olursa olsun saðlýklý bir soruþturma ile ortaya çýkarýlýp gereken cezaya çarptýrýlmasýný savunmak yerine bu ölümü bir savaþ malzemesi olarak kullanýp, Ceylan’ýn dramýnda tüm çocuklara karþý yapýlan saygýsýzlýk gibi...

Mümkün olabilse de sorabilsek Ceylan’a onu kimin öldürdüðü mü önemli, kim tarafýndan olursa olsun öldürülmüþ olmasý mý? Öldürenin kimliði ve sýfatý fark eder mi Ceylan için? Asker olmasý, sivil olmasý, PKK’lý olmasý fark eder mi sahiden? Ölümüne iliþkin faturanýn gerçek katile/katillere mi çýkarýlmasýný ister Ceylan yoksa sizin yeminli düþmanýnýza çýkarýlmasýný mý? Çocuk Haklarý Bildirisi’nin bir maddesi diyor ki “Çocuk; ýrk, din ya da insanlar arasýnda ayrýlýk yaratan durumlarýn gerektirdiði iliþki ve davranýþlardan korunmalýdýr.” Kim korumadý Ceylan’ý ve bundan sonra kim koruyacak Ceylan’larý?

On iki yaþýnda bir Ceylan’ý koruyamadýðýmýz bir yana, utanmaz bir tavýrla ölüsünden siyasal rant peþindeyiz bir de. Koruyamadýk, koruyamadýk da hiç olmazsa öldükten sonra toplumsal sorumluluðumuzun gereðini yerine getirelim ve gerçek katilin/katillerin bulunmasý konusunda görevlerini savsaklayýp ayný vurdumduymazlýðý sürdüren görevlilerden bunun hesabýnýn sorulmasýný saðlayalým ki vicdaný olanlar biraz da olsa teselli bulsun.

Ýçindeki çocuðu yaþatanlarýn Dünya Çocuk Günü’nü kutluyorum...